26 sierpnia 2026 roku, po zakończeniu obrad Rady Pedagogicznej, odbyło się uroczyste pożegnanie wieloletniej nauczycielki – Pani Hanny Dębek, która po 36 latach pracy w Zespole Szkół w Starym Pilczynie zakończyła swoją aktywność zawodową, przechodząc na nauczycielskie świadczenie kompensacyjne.
W tym wyjątkowym dniu Panią Hanię pożegnali przedstawiciele grona pedagogicznego oraz pracownicy szkoły. W spotkaniu uczestniczył również Wójt Gminy, Pan Marek Ziędalski, który w imieniu własnym oraz całej społeczności lokalnej podziękował Pani Hani za wieloletnią, pełną pasji, zaangażowania i poświęcenia pracę.
Słowa wdzięczności popłynęły również od rodziców i wychowanków.
Dorobek zawodowy Pani Hanny podsumowała Pani Dyrektor Danuta Piętka, przywołując najważniejsze momenty z jej 36-letniej pracy.
Pani Hania Dębek rozpoczęła pracę w naszej szkole w 1990 roku. Swoją drogę zawodową w Zespole Szkół rozpoczęła jako nauczycielka przedszkola. Później przez wiele lat dzieliła się z uczniami swoją wiedzą, talentem i pasją jako nauczycielka muzyki i plastyki w szkole podstawowej oraz gimnazjum.
Jednym z najpiękniejszych śladów, jakie Pani Hania pozostawia po sobie, jest hymn naszej szkoły – utwór, który sama stworzyła i który do dziś rozbrzmiewa podczas najważniejszych uroczystości. To niezwykłe i wzruszające, że choć Pani Hani nie będzie już na co dzień w naszej szkole, melodia i słowa przez nią stworzone będą nadal towarzyszyć kolejnym pokoleniom uczniów.
Szczególne miejsce w dorobku Pani Hani zajmuje chór szkolny, który prowadziła od 2003 roku. Przez lata działał on w dwóch grupach: jako „Czekolada” w szkole podstawowej oraz „Kaprys” w gimnazjum. Od 2018 roku działalność kontynuuje chór szkoły podstawowej „Kaprys”.
Przez wszystkie te lata Pani Hania nie tylko uczyła śpiewu. Uczyła młodych ludzi wrażliwości, współpracy, odpowiedzialności i odwagi – tej szczególnej odwagi, która pozwala stanąć na scenie i podzielić się z innymi tym, co ma się w sercu.
Pod jej kierunkiem chór osiągał wysoki poziom artystyczny i odnosił liczne sukcesy na szczeblu gminnym, powiatowym, regionalnym, wojewódzkim, a także ogólnopolskim. Zespół zdobywał czołowe miejsca m.in. w Konkursie Piosenki o Zdrowiu, Przeglądzie Piosenki Poetyckiej im. Jacka Kaczmarskiego, Konkursie Piosenki Religijnej, Festiwalu Pieśni i Piosenki Patriotycznej czy Konkursie Piosenkarskim „Eurowizja”.
Szczególnym wyróżnieniem było uznanie, jakie podczas jednego z konkursów otrzymały chórzystki od Pani Elżbiety Zapendowskiej, cenionej pedagog emisji głosu i jurorki programów muzycznych.
Warto wspomnieć również o wyjątkowym wydarzeniu, jakim był występ uczennic przed koncertem Eleni. Ich prezentacja spotkała się z ogromnym uznaniem artystki. Uczennice otrzymały statuetki za zajęcie I miejsca, a następnie miały możliwość wspólnego zaśpiewania z Eleni. Z pewnością była to jedna z tych chwil, które na długo pozostają w pamięci.
Niezwykłą kartę w historii chóru zapisały również jego występy podczas ważnych uroczystości szkolnych i środowiskowych, które na trwałe wpisały się w historię naszej szkoły.
To właśnie chór pod kierunkiem Pani Hani aż czterokrotnie witał naszego paraolimpijczyka Piotra Grudnia, wykonując z ogromną energią i dumą słynne „We are the Champions”.
Równie pięknie i dostojnie Pani Hanna przygotowywała oprawę muzyczną spotkań z Jego Ekscelencją Księdzem Biskupem Henrykiem Tomasikiem, który wielokrotnie gościł w naszej szkole.
Nie sposób nie wspomnieć także o spotkaniach po latach, podczas których Pani Hanna przygotowywała wzruszające piosenki przywołujące wspomnienia z czasów szkolnych. Niejeden absolwent, słuchając tych melodii, wracał pamięcią do swojej młodości, a w niejednym oku pojawiała się łza wzruszenia.
Ogromną rolę odegrała Pani Hania również podczas nadania imienia Gimnazjum, a później Szkole Podstawowej imienia błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki. Jej zaangażowanie i wrażliwość artystyczna sprawiały, że najważniejsze dla naszej społeczności wydarzenia nabierały wyjątkowego charakteru.
Szczególne miejsce w historii naszej szkoły zajmuje również Przegląd Kolęd i Pastorałek. Został on zapoczątkowany przez Panią Dyrektor Lucynę Domaszczyńską przy wsparciu Księdza Janusza Mazurka. W kolejnych latach koordynację tego wydarzenia przejęła Pani Hania.
I tutaj po raz kolejny pokazała, że jeśli coś robić, to z sercem, zaangażowaniem i najlepiej, jak tylko potrafimy. Dzięki jej pracy i konsekwencji przegląd na stałe wpisał się w kalendarz lokalnych wydarzeń, stając się jedną z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych imprez artystycznych naszej gminy.
Przez lata Pani Hanna z ogromnym oddaniem angażowała się również w przygotowanie naszych codziennych uroczystości szkolnych i środowiskowych. Jej talent plastyczny mogliśmy podziwiać niemal przy każdej okazji. Tworzone przez nią dekoracje nie były tylko ozdobą. Budowały nastrój, opowiadały historię i wprowadzały wszystkich w klimat danego wydarzenia.
Szczególnie pięknie wyglądała szkoła w okresie Bożego Narodzenia. Dzięki Pani Hani nasze korytarze, sale i miejsca uroczystości zamieniały się w przestrzenie pełne ciepła, światła i świątecznej magii.
Jej talent mogliśmy podziwiać również podczas Festynu na Ludowo, który stał się niejako ukoronowaniem jej artystycznej działalności. Był to pierwszy i, jak się okazało, ostatni festyn przygotowany przez Hanię. Ale może właśnie w tym jest pewna symbolika.
Ludzie odchodzą, ale historia toczy się dalej. Jedni rozpoczynają dzieło, inni je kontynuują.
Haniu, postawiłaś nam bardzo wysoko poprzeczkę. Zostawiasz nam jednak nie tylko wyzwanie, ale przede wszystkim piękny przykład tego, jak z pasją, pomysłowością i ogromnym sercem można tworzyć szkolną rzeczywistość.
Możesz być spokojna – Twoje dzieło będziemy kontynuować.
Żegnamy dziś naszą Hanię, która przez 36 lat była częścią historii naszej szkoły – nauczycielkę, artystkę, dyrygentkę, organizatorkę, twórczynię niezwykłych dekoracji, a przede wszystkim człowieka z ogromnym sercem i pasją.
Osobę, dla której zawsze było ważne, aby nasza szkoła była miejscem wyjątkowym.
Haniu, pozostawiasz nam dziś ogromną spuściznę swoich dokonań. Pieczołowicie zebrałaś ją i zapisałaś w kronikach, które przez kolejne lata będą świadectwem tego, jak wiele wydarzyło się dzięki Tobie i jak wiele serca włożyłaś w życie naszej szkoły.
Ale najcenniejszą częścią Twojego dorobku nie są kroniki, nagrody, dyplomy czy występy.
Najcenniejsi są ludzie.
Pozostawiasz po sobie uczniów, których nauczyłaś kochać muzykę, sztukę i piękno. Pozostawiasz absolwentów, którzy po latach wciąż pamiętają wspólnie śpiewane piosenki. Pozostawiasz nauczycieli, którzy wiele razy mogli liczyć na Twoją pomoc, pomysł i doświadczenie.
Haniu, przez te wszystkie lata byłaś kimś więcej niż nauczycielem.
Byłaś osobą, która potrafiła dostrzec talent tam, gdzie inni jeszcze go nie widzieli. Potrafiłaś wydobyć z ucznia to, co najlepsze, zachęcić do występu, dodać odwagi, nauczyć pracy zespołowej i pokazać, że wspólny śpiew naprawdę może łączyć ludzi.
Dzisiaj przychodzi czas na pożegnanie z pracą zawodową, ale mamy nadzieję, że nie z naszą szkołą, nie z naszymi wspomnieniami i nie z ludźmi, których spotkałaś na swojej drodze.
Wiemy jednak, że nie tak łatwo zatrzymać maszynę, która przez tyle lat pracowała na tak ogromnych obrotach. Dlatego, Haniu, kiedy poczujesz potrzebę, by czasami zawitać w naszej szkole, szczególnie podczas uroczystości środowiskowych, których jesteś poniekąd matką – zawsze będziemy na Ciebie czekać.
Przyjdź, zobacz, co się u nas dzieje. Uśmiechnij się. Porozmawiaj z nami. A jeśli przy okazji swoją obecnością, doświadczeniem, kreatywnością czy jednym dobrym słowem wesprzesz tych, którzy będą Cię zastępować – będziemy ogromnie wdzięczni.
Bo nie da się tak po prostu zastąpić człowieka, który przez 36 lat zostawił w szkole tak wiele siebie.
Czego Ci dzisiaj życzymy?
Przede wszystkim – żebyś naprawdę odpoczęła.
Żebyś miała czas na własne pasje, podróże, spotkania, muzykę, sztukę i zwyczajne chwile, które nie wymagają scenariusza, prób ani dekoracji.
Życzymy Ci, abyś mogła czasem po prostu usiąść, posłuchać muzyki i pomyśleć:
„Zrobiłam kawał dobrej roboty”.
Bo zrobiłaś.
A może kiedyś, zupełnie niespodziewanie, usłyszysz hymn naszej szkoły, kolędę albo piosenkę chóralną, którą niegdyś śpiewałaś z dziećmi. Może zobaczysz znajomą dekorację, usłyszysz melodię, która przeniesie Cię w czasy szkolnych uroczystości.
Wtedy, Haniu, zatrzymaj się na chwilę i pomyśl:
„Jest w tym również cząstka mnie”.
Cząstka mojej pracy.
Tak.
Cząstka Twojego talentu.
Cząstka Twojej pasji.
Cząstka Twojego serca.
I za to wszystko dzisiaj, w imieniu całej społeczności szkolnej, mówimy Ci z całego serca:
Dziękujemy Ci, Haniu!
